Toen deze route op de nieuwsbrief werd aangekondigd, konden we het toch niet laten om stiekem al even te gaan spieken. Mea culpa, mea maxima culpa! We besloten dan ook maar wijselijk om richting Stavelot te trekken en hem meteen te gaan lopen op deze mooie herfstdag. Wijselijk? De term is hier wel op zijn plek, denken we. Voor dag en dauw arriveren we op de achteraf gelegen parkeerplaats. Het daglicht begint langzaam door te sijpelen wanneer we de stad uit wandelen die een cruciale rol speelde in het Ardennenoffensief. Een oud legervoertuig aan de brug over de Amblève herinnert hier nog aan. De toon wordt meteen gezet…het gaat omhoog. Achterom kijkend levert dit een mooi uitzicht over Stavelot op. En we stijgen verder…de eerste paar kilometer gaat het flink bergop. Boven stapelen de open en schitterende Ardeense landschappen zich op. Graspaden wisselen af met veldwegen en bospaden. Het dient gezegd dat we regelmatig over “parcours accidenté” wandelen zoals ze het hier in Wallonië zouden noemen. Hobbelige en stenige paden waar je liever niet onderuit gaat en je zitvlak met de ondergrond in aanraking laat komen. Heerlijke weggetjes dus😊 Hier en daar sluipt er al een pittige afdaling tussendoor. De finale omlaag richting Amblève gaat over een fraai smal bospad door een naaldbos. We steken de rivier over en volgen deze geruime tijd. Aanvankelijk nog via een asfaltweg. Later staat er een leuk smal paadje vlak langs het water op het menu. De Amblève leidt ons terug tot in Stavelot. Hier passeren we nog de site van de abdij van Stavelot en de bijbehorende crypte. Een plek om toch even wat rond te neuzen. Afgelopen? Vooraleer terug richting parkeerplaats te lopen, voorziet Wandelgids Zuid-Limburg nog in een toetje. Laat het u vooral smaken. Wij zijn in ieder geval blij dat we deze route alvast in avant-première konden wandelen👍
Toen deze route op de nieuwsbrief werd aangekondigd, konden we het toch niet laten om stiekem al even te gaan spieken. Mea culpa, mea maxima culpa! We besloten dan ook maar wijselijk om richting Stavelot te trekken en hem meteen te gaan lopen op deze mooie herfstdag. Wijselijk? De term is hier wel op zijn plek, denken we. Voor dag en dauw arriveren we op de achteraf gelegen parkeerplaats. Het daglicht begint langzaam door te sijpelen wanneer we de stad uit wandelen die een cruciale rol speelde in het Ardennenoffensief. Een oud legervoertuig aan de brug over de Amblève herinnert hier nog aan. De toon wordt meteen gezet…het gaat omhoog. Achterom kijkend levert dit een mooi uitzicht over Stavelot op. En we stijgen verder…de eerste paar kilometer gaat het flink bergop. Boven stapelen de open en schitterende Ardeense landschappen zich op. Graspaden wisselen af met veldwegen en bospaden. Het dient gezegd dat we regelmatig over “parcours accidenté” wandelen zoals ze het hier in Wallonië zouden noemen. Hobbelige en stenige paden waar je liever niet onderuit gaat en je zitvlak met de ondergrond in aanraking laat komen. Heerlijke weggetjes dus😊 Hier en daar sluipt er al een pittige afdaling tussendoor. De finale omlaag richting Amblève gaat over een fraai smal bospad door een naaldbos. We steken de rivier over en volgen deze geruime tijd. Aanvankelijk nog via een asfaltweg. Later staat er een leuk smal paadje vlak langs het water op het menu. De Amblève leidt ons terug tot in Stavelot. Hier passeren we nog de site van de abdij van Stavelot en de bijbehorende crypte. Een plek om toch even wat rond te neuzen. Afgelopen? Vooraleer terug richting parkeerplaats te lopen, voorziet Wandelgids Zuid-Limburg nog in een toetje. Laat het u vooral smaken. Wij zijn in ieder geval blij dat we deze route alvast in avant-première konden wandelen👍