Gisteren deze mooie route gelopen met als hoogtepunt de Meertensgroeve waar een prachtig natuurgebied is ontstaan. De route daar naar toe door het bos moet je niet onderschatten zoals Jos ook al aangeeft want het gaat constant omhoog en omlaag en er zijn een paar flinke kuitenbijtertjes bij. In de groeve blijf je foto’s maken zoveel natuurschoon te zien.
Kortom we hebben weer genoten.
We trotseren een massa wielertoeristen om op onze plaats van bestemming te komen. Eindelijk gearriveerd in Vilt gaat het via leuke grindpaden en een steile klim door een weiland richting bos. Je zou het vanaf nu een fikse boswandeling kunnen noemen. Het gaat op en neer door het bos over soms brede dan weer smallere paden. We verlaten de beschutting van de bomen en betreden natuurgebied Langen Akker, een vroegere zand- en grindgroeve en later ook gebruikt als stortplaats. Stilaan maken we ons op voor wat toch stiekem de trekpleister van deze route heet, namelijk de Meertensgroeve. Tromgeroffel!!! Daar is ie dan maar het wordt echter een gevalletje helaas pindakaas vandaag (18 april 2026). De groeve is vanwege “een broedgeval van een bijzondere soort” tijdelijk gesloten voor het publiek. We laten ons echter niet klakkeloos de laan uitsturen en zien op de wandelapp dat er een pad om de Meertensgroeve heen loopt. Sorry wgzl, we nemen de vrijheid even de route te verlaten om dit ommetje te lopen. Het is niet hetzelfde als in de groeve te vertoeven, maar het geeft ons toch een inkijkje. De groeve achter ons laten betekent ook Vilt terug binnenlopen. Dat doen we via een natuurspeelplaats welke ons naadloos terug tot bij de sponsor brengt. Leuk kort rondje, jammer dat de Meertensgroeve niet toegankelijk was maar die houden we dan nog wel een keer tegoed.
Gisteren deze mooie route gelopen met als hoogtepunt de Meertensgroeve waar een prachtig natuurgebied is ontstaan. De route daar naar toe door het bos moet je niet onderschatten zoals Jos ook al aangeeft want het gaat constant omhoog en omlaag en er zijn een paar flinke kuitenbijtertjes bij. In de groeve blijf je foto’s maken zoveel natuurschoon te zien.
Kortom we hebben weer genoten.
We trotseren een massa wielertoeristen om op onze plaats van bestemming te komen. Eindelijk gearriveerd in Vilt gaat het via leuke grindpaden en een steile klim door een weiland richting bos. Je zou het vanaf nu een fikse boswandeling kunnen noemen. Het gaat op en neer door het bos over soms brede dan weer smallere paden. We verlaten de beschutting van de bomen en betreden natuurgebied Langen Akker, een vroegere zand- en grindgroeve en later ook gebruikt als stortplaats. Stilaan maken we ons op voor wat toch stiekem de trekpleister van deze route heet, namelijk de Meertensgroeve. Tromgeroffel!!! Daar is ie dan maar het wordt echter een gevalletje helaas pindakaas vandaag (18 april 2026). De groeve is vanwege “een broedgeval van een bijzondere soort” tijdelijk gesloten voor het publiek. We laten ons echter niet klakkeloos de laan uitsturen en zien op de wandelapp dat er een pad om de Meertensgroeve heen loopt. Sorry wgzl, we nemen de vrijheid even de route te verlaten om dit ommetje te lopen. Het is niet hetzelfde als in de groeve te vertoeven, maar het geeft ons toch een inkijkje. De groeve achter ons laten betekent ook Vilt terug binnenlopen. Dat doen we via een natuurspeelplaats welke ons naadloos terug tot bij de sponsor brengt. Leuk kort rondje, jammer dat de Meertensgroeve niet toegankelijk was maar die houden we dan nog wel een keer tegoed.