Zondagmorgen, lichte motregen. Thuisblijven? Nee, tijd voor een korte wandeling.
De parkeerplaats bij de abdij is nog bijna leeg. Ondanks het niet zo geweldige weer zijn er onderweg prachtige uitzichten. In het eerste deel loop je langer door weilanden, maar ondanks het natte weer was dat vandaag geen probleem. Daarna volgen vooral veld- en asfaltwegen. Aan het einde kun je nog de abdij en het park bezoeken.
Kort voor de middag was de parkeerplaats vol, tijd om plaats te maken voor de lunchgasten.
De abdij van Val Dieu op een vroege zaterdagochtend. Vanuit de schemering begroet ze ons, de imposante reus in het feeërieke landschap van het Land van Herve. Wij gaan op pad en volgen een grindpad langs de doorgaande weg. Al snel duiken we de talloze weilanden in en genieten van de ruimte om ons heen. Weilanden, grindpaden, holle wegen…ze wisselen elkaar mooi af. Bergop, bergaf is de constante in dit glooiende uitgestrekte gebied. Het is zaak de ogen goed de kost te geven en de longen vol zuurstof te zuigen. We lopen een klein stukje langs de Berwinne en hebben vandaag ook een mooi zicht op het hoog op de heuvel staande Croix de Charneux. Na de doortocht door het gehucht Holliguette wacht nog een piepklein avontuurlijk “trapje” vooraleer terug aan de abdij te arriveren. We struinen hier nog wat rond, nu bij daglicht, alvorens voldaan huiswaarts te keren.
Zondagmorgen, lichte motregen. Thuisblijven? Nee, tijd voor een korte wandeling.
De parkeerplaats bij de abdij is nog bijna leeg. Ondanks het niet zo geweldige weer zijn er onderweg prachtige uitzichten. In het eerste deel loop je langer door weilanden, maar ondanks het natte weer was dat vandaag geen probleem. Daarna volgen vooral veld- en asfaltwegen. Aan het einde kun je nog de abdij en het park bezoeken.
Kort voor de middag was de parkeerplaats vol, tijd om plaats te maken voor de lunchgasten.
De abdij van Val Dieu op een vroege zaterdagochtend. Vanuit de schemering begroet ze ons, de imposante reus in het feeërieke landschap van het Land van Herve. Wij gaan op pad en volgen een grindpad langs de doorgaande weg. Al snel duiken we de talloze weilanden in en genieten van de ruimte om ons heen. Weilanden, grindpaden, holle wegen…ze wisselen elkaar mooi af. Bergop, bergaf is de constante in dit glooiende uitgestrekte gebied. Het is zaak de ogen goed de kost te geven en de longen vol zuurstof te zuigen. We lopen een klein stukje langs de Berwinne en hebben vandaag ook een mooi zicht op het hoog op de heuvel staande Croix de Charneux. Na de doortocht door het gehucht Holliguette wacht nog een piepklein avontuurlijk “trapje” vooraleer terug aan de abdij te arriveren. We struinen hier nog wat rond, nu bij daglicht, alvorens voldaan huiswaarts te keren.