Een parkeerplaats midden in het bos, arriveren in volle duisternis en op pad bij de eerste lichtinval. Welkom in Kohlscheid! Dat het hier een bosrijke omgeving betreft, moge overduidelijk zijn. De gehele route gaat nagenoeg volledig door bosgebied, al zijn er voor de liefhebber ook mooie panorama’s en doorkijkjes op het omliggende landschap voorhanden. Ook wie een stukje rivier niet te versmaden vindt, komt aan zijn trekken. We wandelen door het Wurmtal en hebben de eer een stukje langs deze Wurm te kuieren. Verderop volgt een fraaie inkijk in Kalkhalde Teuterhof. Op en neer door bos en dal en helemaal omhoog naar Burg Wilhelmstein, het Middeleeuws hoogtepunt (zowel letterlijk als figuurlijk) van deze wandelroute. Wij struinen verder door de bossen. Vooraleer het einde in zicht komt, is er nog wel een pad dat vermeld mag worden. Zouden we ons dit smalle bospad, omgeven door oude bomen, voorstellen in nevelslierten gehuld dan weten we vrijwel zeker dat menig halloweenfreak hier spontaan zou beginnen watertanden. Terug bij de auto kunnen we terugblikken op een leuke en fikse boswandeling. En al is ze heuvelachtig, Wandelgids Zuid-Limburg heeft ons hier toch gespaard. Zo lieten we onderweg een verleidelijk trappenpad aan ons voorbijgaan en het glooiende landschap indachtig, kunnen we ons voorstellen dat in deze streek zwaardere etappes uit te zetten zijn .
Bijzonder mooie route. Wat ons betreft 5 sterren. Wel pittig voor mensen rond de 70.
Een parkeerplaats midden in het bos, arriveren in volle duisternis en op pad bij de eerste lichtinval. Welkom in Kohlscheid! Dat het hier een bosrijke omgeving betreft, moge overduidelijk zijn. De gehele route gaat nagenoeg volledig door bosgebied, al zijn er voor de liefhebber ook mooie panorama’s en doorkijkjes op het omliggende landschap voorhanden. Ook wie een stukje rivier niet te versmaden vindt, komt aan zijn trekken. We wandelen door het Wurmtal en hebben de eer een stukje langs deze Wurm te kuieren. Verderop volgt een fraaie inkijk in Kalkhalde Teuterhof. Op en neer door bos en dal en helemaal omhoog naar Burg Wilhelmstein, het Middeleeuws hoogtepunt (zowel letterlijk als figuurlijk) van deze wandelroute. Wij struinen verder door de bossen. Vooraleer het einde in zicht komt, is er nog wel een pad dat vermeld mag worden. Zouden we ons dit smalle bospad, omgeven door oude bomen, voorstellen in nevelslierten gehuld dan weten we vrijwel zeker dat menig halloweenfreak hier spontaan zou beginnen watertanden. Terug bij de auto kunnen we terugblikken op een leuke en fikse boswandeling. En al is ze heuvelachtig, Wandelgids Zuid-Limburg heeft ons hier toch gespaard. Zo lieten we onderweg een verleidelijk trappenpad aan ons voorbijgaan en het glooiende landschap indachtig, kunnen we ons voorstellen dat in deze streek zwaardere etappes uit te zetten zijn .